Na płyty takich wykonawców czekam zawsze z tą samą radością i zarazem pewnością, że nie zdarzy się nic, co by miało promienny nastrój spotkania zakłócić. Jakże niewielu takich artystów - dających a priori gwarancję, że słuchając będzie się odczuwać jedynie przyjemność.

Niegdyś, po koncercie tego zespołu, a cenię go ogromnie, narzekałem w tej rubryczce na nadmiernie eksponowaną perkusję, na zbyt w związku z tym rozbudowane partie jednego z muzyków, który dominując zburzył wcześniejszą harmonię pomiędzy trzema instrumentami zespołu.

Ten krążek miał być powrotem do brzmienia wcześniejszego, niejako akustycznego, acz z altówką wzmacnianą elektronicznie. Stąd radość ma podwójna. Teraz, przesłuchawszy wielokrotnie, nie tylko wiem, że tak jest, ale nawet sobie myślę, że może to płyta tej formacji najlepsza; że to, co tym razem stworzyli Jerzy Bawoł, Tomasz Kukurba i Tomasz Lato jest najdoskonalsze. (...)

Wacław Krupiński
Dziennik Polski, 2009-10-19